Ένα αγαπημένο πλάσμα και σχεδόν συνομήλικο (μόλις ... 17 ετών) μου έστειλε μερικές πολύ ωραίες και ... "ζόρικες" φωτογραφίες. Τις μοιράζομαι μαζί σας, γιατί πραγματικά αξίζουν!
Φοίβη καλημέρα, ξέρεις μια παροιμία που λέει ..."πίσω έχει η αχλάδα την ουρά;... Τα ίδια έλεγα κι εγώ και τώρα τα ... ευχαριστιέμαι... Παιδικά γενέθλια; ... το χειρότερό μου. Τα παιδιά πάντα τ' αγαπούσα, αλλά σε λογικές ..."ποσότητες", όχι 30-40 μαζεμένα να τριγυρνάν γύρω μου... Για ρώτα με τώρα...
Χαιρετίσματα στον Ηρώδη, πολλά φιλιά στην Μαγδαληνή και βάστα πισινές, γιατί η ευχή που μας δίνουν "γενναιόδωρα" η μανάδες μας "... να σου μοιάσουν τα παιδιά σου, να δεις εσύ..." σε πληροφορώ ότι πιάνει...
ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ Καλωσόρισες! Σχετικά με την κατάσταση στο σπίτι, κάνω κόντρα με όποιον τολμά να με προκαλέσει, ανα πάσα στιγμή... Δεν ξέρω αν συμβαίνει κι αλλού, πάντως το δικό μας σπίτι, θέλει μισή μέρα να συμμαζευτεί και 5 λεπτα να επανελθει στην προηγουμενη (χαοτικη) του κατάσταση...
Βέβαια φωνάζω, γκρινιάζω, τσιρίζω (ειδικά σ' αυτό είμαι τρομακτική!), και την ίδια ώρα λέω από μέσα μου: να είστε γεροί να το κάνετε άνω κάτω... (ενίοτε συμπληρώνω: να είμαι κι εγώ γερή, να γίνω και πλούσια να μπορώ να πάίρνω μια καλή κυρία να το τακτοποιεί...)
ΜΑΜΑ ΒΙΚΥ Μπορεί να μην φτάσαμε σ' αυτό το σημείο, αλλά έχω τον μικρό μου, που (αν και τσιλιβίθρας) το μυαλό του είναι συνέχεια στο φαϊ. Οπότε, όταν κοιμάμαι ή κάνω μπάνιο, συχνά συναντώ χυμένη ζάχαρη ή ρύζι ή διάφορα απ' το ψυγείο πεσμένα, καθώς είναι οι παράπλευρες απώλειες στην αναζήτησή του για το επόμενο που θα φάει. Αναπόφευκτα λοιπόν, η κουζίνα μας είναι σαν... ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ. Αυτή την στιγμή που σου γράφω, ανέβηκε στην καρέκλα και πήρε το κουτί με τα κέλοξ, για να "τσιμπήσει" όπως μόλις μου δήλωσε, κάτι πριν από το απογευματινό. Είναι 4:15 και φάγαμε στις 2:00. Κανένα σχόλιο;ε;ε;ε;
Καλησπέρα κι από μένα!!! Καλά φοβερές φωτογραφίες!!!! Όλες,μα έπαθα κάτι, ένα ρίγος όταν είδα την δεύτερη!!!Γιατί άραγε; Ίσως γιατί δεν περιμένουμε ποτέ ότι θα βρεθούμε κοντά σε ... καρχαρία,και μας φαίνεται πιο προσιτό..... το γεγονός στην δεύτερη φωτο!!!!! Όμως αν το σκεφτείς οι άλλες όλες είναι ... συγκλονιστικές!!! Σου παγώνουν το αίμα!!!!
... κι όλους εκείνους τους γιατρούς που τιμούν τον όρκο τους... που δικαιώνουν τη λέξη ΑΝΘΡΩΠΟΣ... που παλεύουν μαζί με μας για μας χωρίς να περιμένουν οικονομικά ανταλλάγματα που κρύβονται σ' ένα φακελλάκι... Υπάρχουν κι αυτοί... Το ξέρω γιατί τους βρήκα πλάι μου όταν πάλευα με το θεριό... Και τους ευχαριστώ
Καλώς ορίσατε
...στις περιπέτειες, τις αγωνίες, τις απορίες και τη σχετική εμπειρία μιας μαμάς από την Κομοτηνή.
Βέβαια, δε νομίζω πως όλα αυτά διαφέρουν από τα αντίστοιχα μιας μαμάς από την Ξάνθη, τη Θεσσαλονίκη ή την Πάτρα ή οπουδήποτε αλλού. Σκοπός μου, όταν αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό το blog, είναι να βοηθηθούν οι μαμάδες σε όσα αντιμετωπίζουν σε καθημερινή βάση.
Η όλη ιδέα ξεκίνησε μετά από πρόσφατη περιπέτεια της υγείας του μικρού μου γιου, που με έκαναν να αναζητήσω ο,τιδήποτε σχετικό στο internet, προκειμένου να τον βοηθήσω, καθώς το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να βλέπεις το παιδί σου να πονάει και να μην μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτα.
Φυσικά, ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΘΕΣΗ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ (γιατρού, παιδοψυχολόγου, εκπαιδευτικού κ.α.).
Ξεκίνησα αυτό το blog πριν ένα χρόνο περίπου, ψάχνοντας να βρω κάποιον τρόπο να βοηθήσω το μικρό μου γιο που πονούσε συνεχώς, θεωρώντας ότι τον βασάνιζαν «αναδρομικοί» κολικοί (βρήκα εκατομμύρια πληροφορίες που τελικά μου χρησίμεψαν αλλού). Τότε συνειδητοποίησα ότι θα με διευκόλυνε τρομερά να βρω πολλά … «χρήσιμα» μαζεμένα σ’ ένα μέρος κι έτσι αποφάσισα να φτιάξω εγώ ένα … τέτοιο! Το blog ίσα ίσα που μέχρι να ξεκινήσει, σταμάτησε … απότομα, ωστόσο η περιπέτεια του γιου μου μόλις άρχιζε. Η ιστορία είναι μάλλον τεράστια (ή εμένα έτσι μου φαίνεται), η ουσία είναι όμως ότι μετά από επεμβάσεις, αναμονές, άσχημα νέα, απαίσια νέα, ακόμα χειρότερα νέα, φτάσαμε σε Νοσοκομείο Παίδων στην Αθήνα να βλέπουμε το παιδί να ζει καταστάσεις, που όταν τις βλέπουμε στην τηλεόραση, με μεγάλη ευκολία αλλάζουμε κανάλι, συμπονώντας βιαστικά και θεωρώντας ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στους άλλους. Μέσα στο χάος και στον πανικό του πρώτου καιρού, αλλά και στην τρομακτικά περίεργη «ρουτίνα» αυτού που ακολούθησε, (και καθώς η μοναξιά ήταν ο μόνος σύντροφος όταν γυρνούσα σπίτι) άρχισα να γράφω σαν να είχα απέναντί μου ανθρώπους, σαν να μην έκλαιγα μόνη μου. Το δίλλημά μου όταν γύρισα ήταν μεγάλο: να βγάλω τα εσώψυχά μου στη φόρα και πραγματικά να τα έχω πει όλα αυτά σε πραγματικούς ανθρώπους ή να σιωπήσω; Ούτως ή άλλως κανένας δεν μπορεί να με βοηθήσει σ’ αυτό που περνάω τώρα, που δόξα να ‘χει ο Θεός, όλα πηγαίνουν καλά, παρά μόνο το δικό μου μυαλό. Μόνο αυτό μπορεί να γιατρέψει την ψυχή μου. Όμως σίγουρα θα φύγει ένα μέρος του βάρους. Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη. Έτσι, σας ανοίγω την καρδιά μου, σας ξετυλίγω σκέψεις και συναισθήματα και ελπίζω να μην σας τρομάξω, αλλά μόνο να σας μεταφέρω την άλλη πλευρά που γνώρισα κι εγώ πρόσφατα.
Εγώ το είπα...
Λουλούδι της ψυχής, χαρισμένο από τον φίλο μου Σκρουτζάκο ...
καλημερούδια! ωραίες φωτό,
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτή με τα πιτσιρίκια
όλα τα λεφτά...
φτου φτου μακριά απο μένα,
ως γνωστό είμαι εγγονή του Ηρώδη!!!!
χαχαχαχα!
Μαγδαληνή..
Φοίβη καλημέρα,
ΑπάντησηΔιαγραφήξέρεις μια παροιμία που λέει ..."πίσω έχει η αχλάδα την ουρά;...
Τα ίδια έλεγα κι εγώ και τώρα τα ... ευχαριστιέμαι...
Παιδικά γενέθλια; ... το χειρότερό μου. Τα παιδιά πάντα τ' αγαπούσα, αλλά σε λογικές ..."ποσότητες", όχι 30-40 μαζεμένα να τριγυρνάν γύρω μου...
Για ρώτα με τώρα...
Χαιρετίσματα στον Ηρώδη, πολλά φιλιά στην Μαγδαληνή και βάστα πισινές, γιατί η ευχή που μας δίνουν "γενναιόδωρα" η μανάδες μας
"... να σου μοιάσουν τα παιδιά σου, να δεις εσύ..." σε πληροφορώ ότι πιάνει...
Γεια σου μανούλα και Χρόνια Πολλά!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραίες οι φωτός και εντυπωσιακές, σε ευχαριστούμε που τις μοιράστηκες μαζί μας!!
Φιλάκια:)
΄μάμη πολύ ωραίες φωτό...
ΑπάντησηΔιαγραφήνάσαι καλά....
η μαγδαληνή φοβηθηκε κάτι......χαχαχαχα
έλεγα και εγώ πως μόνο στο δικό μου σπίτι επικρατούσε χάος με τα παιδιά, καλέ τα δικά μου αγγελούδια ήταν, τι είν' τούτο, θεός φυλάξ...
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλά αν είχε συμβεί σε εμένα αυτό που είδα στην δευτερη φωτο θα είχα τρελαθεί
ΑπάντησηΔιαγραφήμπράβο στη μαμα που κατάφερε να το φωτογραφίσει
ΕΛΕΝΑ
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρομαι που σας άρεσαν, όπως άρεσαν και σε μένα.
Για τους "πρωταγωνιστές" των φωτογραφιών ... διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.
Παναγιώτη
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ Μαγδαληνή μπορεί να φοβήθηκε, αλλά το θέμα στην τελική είναι ότι ... έτσι και μπεις στο χορό, θες δε θες ... ΧΟΡΕΥΕΙΣ...
ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ Καλωσόρισες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣχετικά με την κατάσταση στο σπίτι, κάνω κόντρα με όποιον τολμά να με προκαλέσει, ανα πάσα στιγμή...
Δεν ξέρω αν συμβαίνει κι αλλού, πάντως το δικό μας σπίτι, θέλει μισή μέρα να συμμαζευτεί και 5 λεπτα να επανελθει στην προηγουμενη (χαοτικη) του κατάσταση...
Βέβαια φωνάζω, γκρινιάζω, τσιρίζω (ειδικά σ' αυτό είμαι τρομακτική!), και την ίδια ώρα λέω από μέσα μου: να είστε γεροί να το κάνετε άνω κάτω...
(ενίοτε συμπληρώνω: να είμαι κι εγώ γερή, να γίνω και πλούσια να μπορώ να πάίρνω μια καλή κυρία να το τακτοποιεί...)
Φυσικά μ' ενδιαφέρει να πιάσει η πρώτη μου ευχή
ΜΑΜΑ ΒΙΚΥ
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπορεί να μην φτάσαμε σ' αυτό το σημείο, αλλά έχω τον μικρό μου, που (αν και τσιλιβίθρας) το μυαλό του είναι συνέχεια στο φαϊ. Οπότε, όταν κοιμάμαι ή κάνω μπάνιο, συχνά συναντώ χυμένη ζάχαρη ή ρύζι ή διάφορα απ' το ψυγείο πεσμένα, καθώς είναι οι παράπλευρες απώλειες στην αναζήτησή του για το επόμενο που θα φάει.
Αναπόφευκτα λοιπόν, η κουζίνα μας είναι σαν...
ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ.
Αυτή την στιγμή που σου γράφω, ανέβηκε στην καρέκλα και πήρε το κουτί με τα κέλοξ, για να "τσιμπήσει" όπως μόλις μου δήλωσε, κάτι πριν από το απογευματινό. Είναι 4:15 και φάγαμε στις 2:00.
Κανένα σχόλιο;ε;ε;ε;
Καλησπέρα κι από μένα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά φοβερές φωτογραφίες!!!!
Όλες,μα έπαθα κάτι, ένα ρίγος όταν είδα την δεύτερη!!!Γιατί άραγε;
Ίσως γιατί δεν περιμένουμε ποτέ ότι θα βρεθούμε κοντά σε ... καρχαρία,και μας φαίνεται πιο προσιτό..... το γεγονός στην δεύτερη φωτο!!!!!
Όμως αν το σκεφτείς οι άλλες όλες είναι ... συγκλονιστικές!!!
Σου παγώνουν το αίμα!!!!
φιλάκια πολλά !!!
καλο απόγευμα!:)